Fortunata Obrąpalska. Mistrzowie Polskiej Fotografii

Pierwszy tom nowej serii Mistrzowie Polskiej Fotografii przedstawia postać Fortunaty Obrąpalskiej (1909–2004) – jednej z niewielu kobiet, które w XX wieku zapisały się trwale w historii polskiej fotografii. Jej pasja narodziła się w Wilnie – mieście, które przed wojną było fotograficznym królestwem Jana Bułhaka. Inspirująca znajomość z Bułhakiem, nawiązana w 1938 roku, zaważyła na piktorialnym charakterze wczesnych prac artystki, wpisujących się w nurt fotografii krajobrazowej.
Po przeprowadzce do Poznania zaczęła tworzyć prace z pogranicza surrealizmu i abstrakcji. Jej słynny cykl Dyfuzja w cieczy z 1948 roku został doceniony za wyjątkowe połączenie walorów dokumentalnych i artystycznych. Eksperymentowała z technikami fotograficznymi, takimi jak pseudosolaryzacja czy bromografika, a jako członkini awangardowej grupy 4F+R brała udział w przełomowych wystawach.
Album opracowany przez Monikę Kozień, kuratorkę pracującą w Muzeum Fotografii w Krakowie, prezentuje starannie wyselekcjonowany zbiór prac z najważniejszych etapów twórczości Obrąpalskiej.

Okładka

Strony z książki

Fragment książki